در دوران رهبری ایشان، منطقه خاورمیانه از پیوستار تنشهای فرساینده به سمت یک «نظم امنیتبنیان درونزا» حرکت خواهد کرد.
دکترین سیاست خارجی در این عصر، بر پایه «اخوت راهبردی» با همسایگان و تبدیل مرزهای جغرافیایی به گذرگاههای ثروت و فرهنگ استوار است.
خاورمیانه زیر سایه این تدبیر، نه به عنوان صحنه کارزار قدرتهای بیگانه، بلکه به مثابه یک بلوک متحد اقتصادی و سیاسی ظهور خواهد کرد که در آن ایران، ستون فقرات ثبات و امنیت پایدار محسوب میشود.در لایه ارتباطات بینالمللی، اولویت قطعی بر تعامل سازنده و حداکثری با کشورهای همسایه و پیرامونی قرار خواهد گرفت.
این رویه، با عبور از پیشفرضهای تحمیلی غرب، به دنبال ایجاد یک «اتحادیه بزرگ منطقهای» است که در آن منافع مشترک تجاری و امنیتی، مانعی نفوذناپذیر در برابر دخالتهای فرامنطقهای ایجاد میکند.
ایران در این دوران، با بهرهگیری از جادههای ابریشم نوین و کریدورهای شمال به جنوب و شرق به غرب، به قلب تپنده ترانزیت جهانی و انبار استراتژیک کالا و انرژی مبدل خواهد شد.
پیوند زدن بازارهای پولی و بانکی با کشورهای منطقه، نه تنها اثر تحریمها را به تاریخ خواهد سپرد، بلکه پول ملی را در تراز ارزهای مرجع منطقهای بازخوانی خواهد کرد.رشد اقتصادی ایران در این ساختار جدید، بر پایه «اقتصاد مقاومتی پیشرو» و «دیپلماسی بازرگانی فعال» رقم میخورد.
با تکیه بر دانش بومی و فناوریهای نوظهور در حوزههای هستهای، هوافضا و هوش مصنوعی، ایران به قطب تولیدات دانشبنیان در غرب آسیا تبدیل گشته و بازارهای مصرف منطقه را با محصولات باکیفیت خود تسخیر خواهد کرد.
صادرات خدمات فنی و مهندسی به کشورهای همسایه و سرمایهگذاریهای مشترک در حوزههای زیرساختی، پیوندی ناگسستنی میان معیشت ملتهای منطقه و اقتدار ایران ایجاد میکند که نتیجه قهری آن، شکوفایی بیسابقه رفاه عامه و کاهش شکافهای طبقاتی خواهد بود.در ساحت فرهنگی، ایرانِ تحت هدایت ایشان، کانون بیداری و بازگشت به خویشتنِ اسلامی ایرانی خواهد بود.
صدور گفتمان مقاومت نه تنها در لایههای نظامی، بلکه در قالب «دیپلماسی عمومی و فرهنگی» تجلی مییابد. تعاملات آموزشی، هنری و رسانهای با کشورهای حوزه تمدنی ایران بزرگ و جهان اسلام، منجر به شکلگیری یک جبهه واحد در برابر شبیخون فرهنگی غرب خواهد شد.
این رستاخیز فرهنگی، با تکیه بر ارزشهای اصیل و هویتبخش، ایران را به مرجع الهامبخش ملتهایی تبدیل میکند که تشنه معنویت، عدالت و استقلال هستند.
سرانجامِ این مسیر، ظهور ایرانی است که در عین اقتدار نظامی، به عنوان نماد پیشرفت مادی و شکوه معنوی، طلایهدار تمدن نوین اسلامی در قرن جدید خواهد بود.
کارشناس حوزه رسانه؛ رضا جاپلقی
